Nefs-i Nâtıka, insanın içsel çatışmalarında karşımıza çıkan bir kavramdır. Bu terim, bireyin kötü düşüncelere ve davranışlara yönlendiren içsel bir güç olarak tanımlanabilir. Nefs-i Nâtıka, insanın ruhsal yapısının derinliklerinde yer alarak, onu ahlaki anlamda zayıflatma potansiyeline sahiptir. Bu nedenle, bireylerin kendilerini tanıması ve içsel mücadelelerini aşabilmesi için bu konuyu anlamaları büyük önem taşır.
Nefs-i Nâtıka terimi, insanı hep kötülük ve aşağılık işler yapmaya sürükleyen nefs anlamına gelir.
Bu terim, nefs-i emmâre olarak da adlandırılır ve insanın bütün kötülüklerinin bu nefste toplandığı düşünülür. Nefs-i nâtıka, iyilik yapmak istemez ve kendisine ve başkalarına zararlı olan şeyleri ister.
Nefs-i nâtıkayı zayıflatmanın yolu, İslam'ın emir ve yasaklarına uymaktır.